مدیریت زمان عمل یا فرآیند طراحی به کارگیری کنترل آگاهانه بر روی زمانی است که صرف فعالیت های مشخص می شود، به خصوص به منظور افزایش اثربخشی، کارایی یا باروری می شود.

در طول تاریخ، زمان و ابعاد مختلف آن مورد توجه انواع تمدن ها بوده و امروزه این توجه بیش از پیش وجود دارد، به گونه ای که فناوری های نو، محیطی فراهم آورده اند که در کوتاه مدت می توان به اطلاعات بی شماری دسترسی پیدا کرده و کارها را بسیار سریع تر و آسان تر از پیش انجام داد.

برای موفقیت بیشتر چه در زندگی شخصی و چه در زندگی کاری نیازمند به کارگیری راهبردهای مدیریت زمان می باشیم.این راهبردهای برای استفاده بهینه از وقت تنظیم شده و به عنوان روش هایی برای پایش و کنترل زمان به کار می رود.با استفاده موثر از زمان می توان اهداف را مشخص و فعالیت ها و وظایف را برنامه ریزی و اولویت بندی نود.با برنامه ریزی و اختصاص زمان، درک افراد از زمان در دسترس، افزایش یافته و در نتیجه می توانند از زمان خود به صورت هدفمند و سازمان یافته بهره مند شوند.اولویت بندی امور واختصاص زمان مشخص هر فعالیت، موجب می شود وظایف گوناگون به موقع انجام گیرد.پس با استفاده از روش های مدیریت زمان، بینش افراد در مورد استفاده از زمان بیشتر شده، تخمین دقیق تری از مدیریت زمان لازم جهت انجام کارها به دست می آورند و درنتیجه نتایج مفیدی حاصل می گردد.

برخی نتایج حاصل از شیوه های مختلف مدیریت زمان عبارتند از:

-آماده سازی برای برنامه ریزی آگاهانه نبست

-یادآوری در انجام امور

-سامان بخشیدن به افکار و فعالیت ها

-انجام امور در زمان تعیین شده

-ایجاد انگیزه لازم برای انجام کار

-متمرکز ساختن توجه فرد به اولویت ها

-جلوگیری از اتلاف وقت و امور غیرضروری

-سرعت در پیشرفت وارتقا عملکرد شخصی

-کاهش فشار روزانه و در نتیجه افزایش سلامت روان

-افزایش کارایی،سازماندهی و بهره روی

در مجموع با اجرای مدیریت زمان،برنامه ریزی و پایش،پیامدهای واقع بینانه تری حاصل می گردد و همه چیز به شکل موثرتر انجام می شود.